Oceanen en zeeën bedekken meer dan twee derde van het aardoppervlak en bevatten 97% van al het water op aarde. Zij voorzien ons van een belangrijke bron van voedsel en andere natuurlijke hulpbronnen, waaronder geneesmiddelen, biobrandstoffen en andere producten. Het mariene milieu is dan ook een belangrijke bron van werkgelegenheid (visserij, toerisme, enz.) en de kustgebieden zijn geweldige plaatsen om te wonen en te recreëren. Oceanen, zeeën en mariene rijkdommen worden echter steeds meer aangetast door menselijke activiteiten die schadelijk zijn voor het mariene leven, kustgemeenschappen ondermijnen en een negatieve invloed hebben op de menselijke gezondheid. SDG 14 heeft tot doel de oceanen in stand te houden en hun duurzaam gebruik te waarborgen door de internationale wetgeving in de praktijk te brengen en activiteiten te ontwikkelen om de ecosystemen van zeeën en kusten te beschermen en de verontreiniging van de zee te voorkomen en te verminderen.

Zelfs als we niet dicht bij de zee wonen, dragen we allemaal bij tot de achteruitgang van het leven onder water: ons afval is terug te vinden in enorme drijvende vuilniseilanden in verschillende delen van de oceaan, ons gedrag als consumenten van zeevruchten kan bijdragen tot overbevissing, onze keuze in toeristische bestemmingen en activiteiten kan een impact hebben op mariene habitats. Bewust worden van en inzicht verwerven in de verbanden tussen menselijke activiteiten en mariene ecosystemen kan helpen om de menselijke impact te beperken: we kunnen alleen duurzaam geoogste vis kopen, we kunnen ons gebruik van plastic verminderen, we kunnen onze vakantiebestemming kiezen en deelnemen aan strandopruimacties. Er zijn veel manieren om betrokken te raken!

Actiegebieden

  • Afhankelijkheid van plastic

    Afhankelijkheid van plastic

    Een van de doelstellingen van SDG14 is de verontreiniging van de zee tegen 2025 te verminderen. Plastic is een van de belangrijkste afvalproducten die in de oceanen terechtkomen, hetzij rechtstreeks in zee gedumpt (bv. door schepen, visuitrusting), hetzij afkomstig van het land en het rioolwater dat in zee terechtkomt. Elk jaar belandt naar schatting 8 miljoen ton plastic in de oceaan. Plastic voorwerpen en microplastics hebben een grote impact op het milieu en de economie. Vogels, vissen en andere zeeorganismen die ze binnenkrijgen kunnen zich verwonden of doden of hun voortplanting verminderen als gevolg van de toxiciteit. Van micro-organismen tot mensen, de hele voedselketen wordt beïnvloed. Als we de zeeën en oceanen willen redden, moeten we onze afhankelijkheid van plastic heroverwegen!
  • Duurzame zeevruchten

    Duurzame zeevruchten

    Voor de bescherming en het duurzame gebruik van oceanen, zeeën en mariene hulpbronnen is het ook nodig dat een halt wordt toegeroepen aan overbevissing en destructieve of illegale visserijpraktijken. Naar schatting wordt 33% van de visserij in de wereld overbevist, terwijl 60% wordt bevist tot de maximale capaciteit is bereikt. De EU heeft de illegale visserij veroordeeld, die "de visbestanden uitput, mariene habitats vernietigt, de concurrentie verstoort, eerlijke vissers op oneerlijke wijze benadeelt en kustgemeenschappen verzwakt". Als consumenten kunnen we deelnemen aan de uitvoering van wetten die illegale visserij, overbevissing en andere destructieve visserijpraktijken verbieden! Op lokaal niveau moeten we oceaanvriendelijke keuzes maken bij het kopen van producten of het eten van voedsel dat afkomstig is uit oceanen en alleen consumeren wat we nodig hebben. Leren welke soorten bedreigd zijn of gecertificeerde producten kiezen is een goed begin!
  • Duurzaam kusttoerisme

    Duurzaam kusttoerisme

    Veel lokale gemeenschappen en veel economische sectoren zijn verbonden met de zee, waaronder het toerisme. Kust- en zeetoerisme zijn afhankelijk van gezonde mariene ecosystemen. De vraag is dan ook hoe de bescherming van mariene en kustecosystemen kan worden gecombineerd met de ontwikkeling van het toerisme. Massatoerisme betekent infrastructuur (havens, luchthavens, hotels en andere toeristische infrastructuur) en ecologische gevolgen (seizoensgebonden afvalproductie, hoog water- en energieverbruik, plaatselijk vervoer, enzovoort) die de kwetsbare mariene en kustecosystemen in gevaar brengen. Het toerisme heeft ook gevolgen voor de sociale, culturele en economische patronen van de plaatselijke gemeenschappen. Het is de verantwoordelijkheid van toeristische ontwikkelaars en professionals, maar ook van ieder van ons als bezoeker, om de impact van kusttoerisme te verminderen en verstoring door wilde dieren te beperken.
  • 1
  • 2
  • 3