De landbouwsector staat voor verschillende uitdagingen: een groeiende bevolking, verstedelijking en een stijgend gezinsinkomen. Deze factoren zullen de vraag naar voedsel steeds verder doen toenemen en een grote druk op deze sector leggen. Hoewel er genoeg voedsel is voor iedereen in de wereld, kan niet iedereen het zich veroorloven. Volgens de VN zijn extreme armoede en honger voornamelijk problemen in plattelandsgebieden waar mensen direct of indirect afhankelijk zijn van landbouw, visserij of bosbouw als bron van inkomen en voedsel.

Het uitbannen van extreme armoede en honger was een millenniumdoelstelling van 2000 tot 2015 en er is sprake van een positieve evolutie. Toch was er de behoefte om de doelstellingen van dit ontwikkelingsdoel uit te breiden in de Agenda 2030 en een meer systemische aanpak te bepleiten.

Zo integreert en verbindt SDG 2 verschillende dimensies: honger beëindigen en voeding verbeteren, voedselzekerheid bereiken en duurzame en klimaatbestendige landbouw promoten. Naast het sterke verband met armoede, heeft SDG 2 ook betrekking op gezondheid, klimaatverandering, gendergelijkheid, arbeid, landdegradatie, waterschaarste, productie van biobrandstoffen en ongelijkheidskwesties.

Investeringen en innovatie zouden een cruciale rol moeten spelen bij de toename van duurzame landbouwproductie, het verbeteren van de wereldwijde bevoorradingsketen, het verminderen van voedselverliezen en -verspilling en het waarborgen van permanente toegang tot veilig, voedzaam en voldoende voedsel voor alle mensen. Overheden spelen ook een belangrijke rol bij het waarborgen van beleidscoherentie, in het bijzonder door gemeenschappelijk landbouwbeleid en bij het ontwikkelen van beleid ter ondersteuning van kleinschalige landbouw

Onderwijs, en met name professioneel onderwijs, is van fundamenteel belang voor het verhogen van de landbouwproductiviteit, het verwerven van kennis, vaardigheden en competenties, innovatie en onderzoek, het vergemakkelijken van de toegang tot gronden, kredieten en diensten voor het ontwikkeling van ondernemingen en het verbeteren van de arbeidsvoorwaarden in de landbouw en op het platteland.

Actiegebieden

  • Solidariteitsactie

    Solidariteitsactie

    In de afgelopen decennia is aanzienlijke vooruitgang geboekt bij het terugdringen van honger en ondervoeding. Ondervoeding en honger zijn echter nog steeds een realiteit, vooral in plattelandsgebieden en ontwikkelingslanden. Helaas is dit niet alleen een probleem in ontwikkelingslanden. Voedselonzekerheid in verband met ongelijkheden in hoge-inkomenslanden vormt een serieuze uitdaging. In 2013 maakte bijvoorbeeld 7,2% van de bevolking in ontwikkelde landen gebruik van voedselbanken (IDS, 2013). Acties ter ondersteuning van campagnes om honger uit te bannen, voedselhulp te verlenen via voedselbanken en voedselverspilling te verminderen, zijn belangrijk en moeten worden gekoppeld aan een effectief sociaal overheidsbeleid.
  • Duurzame productie

    Duurzame productie

    Duurzaam beheer van land, gezonde bodems, water en plantgenetische hulpbronnen is cruciaal voor een betrouwbaar en duurzaam voedselproductiesysteem. Duurzame landbouwpraktijken moeten de vruchtbaarheid op lange termijn en de productiviteit van de bodem op economisch haalbare niveaus bevorderen. Aangezien landbouwsystemen de uitdaging van klimaatverandering zullen aangaan, zullen investeringen in innovatie, onderzoek en ontwikkeling van nieuwe technologieën nodig zijn. Individuen zouden duurzame productie kunnen bevorderen door te investeren in bedrijven die nieuwe technologieën ontwikkelen, onderzoek doen naar vooruitgang in de landbouw en klimaatverandering of hun voedsel produceren met behulp van duurzame landbouwpraktijken.
  • Bewuste consumptie

    Bewuste consumptie

    Bewuste consumptie houdt verband met de bekommernis van elk individu over de consumptie van lokale producten om bij te dragen aan de lokale economie en kleine producenten en tegelijkertijd de ecologische voetafdruk te verkleinen en gezond voedsel te consumeren. Alle stadia van de voedselvoorzieningsketen moeten in overweging worden genomen (productie, verwerking en verpakking, distributie, consumptie en verwijdering) om gezonde en duurzame voeding te creëren. In deze context kunnen individuen bijdragen door bewust te blijven eten, seizoensgebonden voedsel te kopen bij lokale boeren, te leren hoe ze gezond voedsel kunnen bereiden volgens het voedselwiel en hun vleesconsumptie te verminderen.
  • 1
  • 2
  • 3